Allah’ım Allah’ım
:

Ey yüce dağlar! Hani sizdeki beyaz karlar?
Allah’ım Allah’ım, karsız kaldı, yüce dağlar…
Ey yüce dağlar! Hani sizdeki ferah hava?
Allah’ım Allah’ım, havasız kaldı bu dağlar…

Ey dağların, görkemli yemyeşil ağaçları!
Ey yüce dağların, bitmez tükenmez çamları!
Bu dağlara, verdiğiniz sözler nerde kaldı?
Allah’ım Allah’ım, ağaçsız kaldı bu dağlar…

Ey dağların, suyu bitmek bilmez çeşmeleri!
Ey dağların, suyu derde deva çeşmeleri!
Nerde sizdeki, tertemiz bereket sulları?
Allah’ım Allah’ım, susuz kaldı yüce dağlar

Yeşilliği, bitkisi insanı boğan dağlar
Yaylası, şimdi bir avuç yeşilliğe muhtaç
Ey yüce dağlar! Kendine yemyeşil yollar aç.
Allah’ım Allah’ım, kupkuru kaldı bu dağlar…

Gökyüzünü süslüyen, şanı destan bulutlar,
Gökyüzündeki yağmurlu Kapkara bulutlar
Sizdemi, size ne oldu yağışlı bulutlar?
Allah’ım Allah’ım, yağmursuz kaldı bu dağlar…

Ey rüzgar! Yüce dağları toz dumana boğan
Ey rüzgar! Sen niye kaçıyorsun bu dağlardan?
Gitme rüzgar gitme, esintini kesme, sakın.
Allah’ım Allah’ım, rüzgarsız kaldı bu dağlar…

Bahar geldi, şükür, yüce dağlar açılacak!
Çiçekler tek-tek açacak diye, çok sevindik
Yeşillik geri dönecek diye, çok sevindik,
Allah’ım Allah’ım, bekledik hiç dönmediler…

Ne ağaçlar yapraklandı, ne güzel çiçekler
Ne yeşillikler yeşerdi, ne güzel bitkiler.
Çeşmeler bile akmadı, yağmurlar yağmadı.
Allah’ım Allah’ım, öksüz kaldı şanlı dağlar..

Yılmaz Dayar