Seviyorum

Yürüyorum saatlerce yalnız başıma..
Dikmende,o büyük yapay vadide..
Yağmur yağıyor ben ıslanıyorum..
Şemsiyem var ama açmak istemiyorum
Çünkü dikmende yürümeyi
Yağmur altında kalıp ıslanmayı seviyorum
Diyorum ki kendi kendime
Her dikmene yürümeye gittiğimde
Yürü be bu yol sevdaya gidiyor
ve her seferinde yağmura yakalanıyorum
Yağ be yağmur açmam şemsiye..
Yağıyor yağmur sırılsıklam edercesine
Islandıkça biraz daha aşık oluyorum gözlerine..
Ağaçlara,kuşlara ve böceklere fısıldıyorum sessizce..
Seni seviyorum diye
Ama duymadı dikmen,Ankara,gökyüzü..
Sırılsıklam oluyorum ve haykırıyorum yağdıkça yağmur..
Seni seviyorum Balım..
Ankara’ya hiç aldırmadan..
Hiç düşünmeden ilanı aşk ediyorum sana..
Yavaş yavaş akşam oluyor Ankara’da
Çiftler mutlu bizse her zaman ki gibi..
Onlar birlikteler,biz yine ayrı
Olsun böylesi de güzel,böylesi de farklı
Anlarsın ya güzelim içimde bir umut oluyor
Yani seven kalp daha çok seviyor böyle
Ankara’da daha bir güzel oluyor
Birde dikmendeysem ve yağmur yağıyorsa
Tadı bir başka oluyor aşkın
Gökyüzünde binlerce yıldız bile
Bu ne büyük bir aşktır diye şaşkın
Eve dönme vakti ertesi gün sabahtır
GitmiÅŸsem o gece dikmene
O gece benimdir dikmen sadece
Aşkı yaşarım yalnız başıma kendimce..
Bir baÅŸka olur o gece aÅŸk
Hele birde yağmur yağıyorsa..
Seni seviyorum diye haykırırım Ankara’ya..
Yıldızlar şaşkındı ya,
Bende en az onlar kadar şaşkınım
Sana aşığım..
Seni seviyorum balım..