Cahil Anam!

‘Hiç okula gitmedim, cahilim! “derdin
Bize anaç kuş gibi kol kanat gerdin
Alkımın renkleriydi mutluluk rengin
Bu yüzden karanlığı sevmedim anne
………..*………
Şu güneş üstüne bir kez doğmadı
Bir kerecik olsun gözün solmadı
Anne senin ızdırabın hiç mi olmadı
Ağzından tek bir sitem duymadım anne
…………*……..
Her sabah mutfakta ilk seni gördüm
Emeğin kokusunda ruhumu ördüm
Anlattığın düşleri de ne zaman gördün
Uyku nasıl bir şeydir bildin mi anne?
……….*……….
İnsan bir kez olsun hiç naz yapmaz mı
“Yeter be, bıktım! ‘ diye hiç sızlanmaz mı
Anneler gece gündüz hiç yorulmaz mı
Bir kadın çocuğuna kızmaz mı anne?
………*………
Altı evlat yitirdin, yine de güldün.
Peygamber sabrını kimden öğrendin
Bu yüzden mi bizlere “sabredin! “ derdin
Söyle sen insan mıydın melek mi anne?
………*………
Sevmek için demek ki tahsil gerekmez
Sevgi; tarlalarda, bağda yetişmez.
Almadığı bir şeyi insan veremez.
Ocakta görmeli, değil mi anne?
….……*………
Peki sen bizlere nasıl güvendin?
Malını mülkünü ölmeden verdin.
Hani sen ”ben tahsil görmedim” derdin.
Verdiğin bu güven biter mi anne?
………*…….
“İnsanlık vermiyorsa, tahsile vermem.
Otur dizim dibinde ocaktan öğren.
Saygılı ol..! Dürüst ol! .. Başka şey bilmem.! ”
Bunları sen nereden öğrendin anne?
………*………….
“İşinize karışmam, bahtını yaşa.
Kötü yol ve yoldaşa asla bulaşma
Dertlere isyan etme, gelirse başa
İlk önce Rab’binize sığının “derdin.
………..*…..
Yetmiş sene kolay mı, kutlarım anne
Özledim, gir rüyama göreyim anne
Uzat ellerini bir de öpeyim
Sana karşı mahçubum affet be anne!
………*………
Demek insan sevince ölmüyor anne
Demek insan verdikçe büyüyor anne
Demek insan sevdikçe gülüyor anne
Yine senden öğrendim, nur ol be anne!